سفری میان ویرانهها، هیولاها و خاطرات. بررسی Beast of Reincarnation
وقتی نام Game Freak به میان میآید، تقریباً اولین چیزی که به ذهن گیمرها میرسد مجموعه Pokémon است؛ مجموعهای که سالهاست یکی از مهمترین نامهای صنعت بازی محسوب میشود. با این حال، استودیوی ژاپنی در سالهای اخیر نشان داده که علاقه دارد خارج از دنیای هیولاهای دوستداشتنی و مبارزات نوبتی، تجربههای متفاوتی را هم امتحان کند. نتیجه یکی از جاهطلبانهترین پروژههای این استودیو، Beast of Reincarnation است؛ یک اکشن نقشآفرینی که برخلاف بسیاری از آثار قبلی Game Freak، دنیایی تاریک، واقعگرایانه و آخرالزمانی را مقابل بازیکن قرار میدهد. بازی در ژاپنی ویرانشده و بسیار دور از زمان حال جریان دارد؛ سال ۴۰۲۶ میلادی. طبیعت ویران شده، آلودگی مرموزی بخشهای مختلف جهان را فرا گرفته و موجوداتی عجیب در میان بقایای تمدن بشری پرسه میزنند. در مرکز این جهان، زنی به نام اما قرار دارد؛ شخصیتی که نهتنها با دنیای بیرون، بلکه با گذشته و هویت خودش نیز بیگانه است. در کنار او، سگ سفید و مرموزی به نام کو قرار دارد که رابطهای متفاوت با اما شکل میدهد.
Game Freak از همان ابتدا تلاش کرده است Beast of Reincarnation را به اثری فراتر از یک اکشن ساده تبدیل کند؛ بازیای که مبارزه، اکتشاف، داستانگویی و رابطه میان یک انسان و حیوان همراهش را در یک جهان پساآخرالزمانی به هم پیوند میدهد.
داستان Beast of Reincarnation؛ ژاپن در پایان یک چرخه:
داستان Beast of Reincarnation در سال ۴۰۲۶ اتفاق میافتد؛ آیندهای که در آن ژاپن دیگر شباهتی به تصویری که از این کشور میشناسیم ندارد. تمدن انسانی زیر فشار پدیدهای به نام Blight یا آلودگی/فساد قرار گرفته و طبیعت نیز به شکلی غیرقابل پیشبینی تغییر کرده است. در این جهان، اما یک «Blighted One» یا فرد آلودهشده است؛ زنی که گذشتهای مبهم دارد و از نظر احساسی و ذهنی نیز با فقدانهایی جدی روبهرو است. او از سوی جامعه فردی مطرود محسوب میشود و همین جایگاه، شخصیتش را از همان ابتدای داستان به یک قهرمان معمولی تبدیل نمیکند. اما قرار نیست این سفر را بهتنهایی طی کند. کو، سگی که به شکلی مرموز با او پیوند خورده، مهمترین همراه او در طول ماجرا است. این همراهی فقط جنبه داستانی ندارد و مستقیماً وارد گیمپلی میشود. اما و کو در کنار یکدیگر مبارزه میکنند و تواناییهایشان به شکلی طراحی شده که بازیکن دائماً میان قدرتهای این دو شخصیت جابهجا شود. منابع رسمی بازی نیز رابطه این دو را یکی از پایههای اصلی تجربه Beast of Reincarnation معرفی میکنند.
مأموریت اصلی اما و کو، مقابله با موجودی است که عنوان بازی نیز به آن اشاره دارد: Beast of Reincarnation. برای رسیدن به این هدف، آنها باید از مناطق مختلف عبور کنند، با موجودات عظیم و خطرناک روبهرو شوند و در طول مسیر رازهایی را درباره جهان و سرنوشت خودشان کشف کنند. نکته جذاب داستان این است که بازی صرفاً روی «نجات دنیا» تمرکز نمیکند. سؤال مهمتر این است که در چنین جهانی، انسان بودن دقیقاً چه معنایی دارد؟ وقتی خاطرات، احساسات و ارتباطات انسانی از بین رفتهاند، چه چیزی هنوز میتواند یک فرد را انسان نگه دارد؟ همین موضوع باعث میشود سفر اما بیشتر از یک مأموریت قهرمانانه باشد؛ سفری برای شناخت خود، گذشته و رابطهای که میان او و کو شکل گرفته است.
اتمسفر: زیبایی در دل یک دنیای ویران:
یکی از نخستین ویژگیهایی که در Beast of Reincarnation توجه بازیکن را جلب میکند، تضاد میان زیبایی و نابودی است. دنیای بازی قرار نیست یک سرزمین آخرالزمانی کاملاً خاکستری و بیروح باشد. برعکس، بخش قابل توجهی از جذابیت بصری آن از ترکیب طبیعت سرسبز، جنگلهای آلوده، سازههای باقیمانده از تمدن و موجودات عظیم و غیرطبیعی شکل میگیرد. درختان و گیاهان در برخی مناطق آنقدر رشد کردهاند که مرز میان طبیعت و خرابههای تمدن تقریباً از بین رفته است. این تضاد، حس عجیبی به محیط میدهد؛ جهانی که هم زیباست و هم تهدیدکننده. گاهی در یک محیط آرام قدم میزنید و چند ثانیه بعد متوجه میشوید که چیزی عظیم در فاصلهای نهچندان دور در حال حرکت است. همین تغییر ناگهانی میان آرامش و خطر، یکی از ابزارهای مهم بازی برای ایجاد حس اضطراب است.
Game Freak برای این پروژه به سراغ تصویری بسیار متفاوت از آثار مشهور خود رفته است. در نخستین نمایشهای بازی نیز محیطهایی با جنگلهای آلوده، موجودات غولپیکر و بقایای تمدن ژاپن به نمایش درآمدند؛ عناصری که نشان میدهند طبیعت در Beast of Reincarnation صرفاً پسزمینه نیست، بلکه بخشی از هویت جهان بازی محسوب میشود.
ترکیب سامورایی و علمیتخیلی:
یکی دیگر از جنبههای جالب طراحی Beast of Reincarnation، ترکیب عناصر سنتی ژاپنی با فناوری و موجودات علمیتخیلی است. از یک طرف، اما با شمشیر مبارزه میکند و حرکاتش حالوهوای مبارزان سنتی ژاپنی را تداعی میکند. از طرف دیگر، در محیط بازی با ماشینها، سازههای مکانیکی و موجوداتی روبهرو میشویم که بیشتر به یک آینده دیستوپیایی تعلق دارند. این ترکیب باعث شده بازی هویت بصری خاص خودش را پیدا کند. Beast of Reincarnation نه یک ژاپن تاریخی است و نه یک آینده علمیتخیلی کاملاً مدرن؛ بلکه جهانی است که گذشته، حال و آینده در آن روی هم قرار گرفتهاند.
گیمپلی؛ مبارزهای میان شمشیر و فرماندهی:
در بخش گیمپلی، Beast of Reincarnation تلاش میکند میان اکشن لحظهای و تصمیمگیری تاکتیکی تعادل برقرار کند. اما میتواند با شمشیر وارد مبارزه مستقیم شود، از تواناییهای مختلف استفاده کند و در زمان مناسب دفاع یا ضدحمله انجام دهد. در طرف دیگر، کو نیز صرفاً یک همراه تزئینی نیست. بازیکن میتواند فرمانهایی به او بدهد و از تواناییهای ویژهاش برای تغییر روند مبارزه استفاده کند. به همین دلیل، مبارزات بازی صرفاً به ضربهزدن پشت سر هم محدود نمیشوند. بازیکن باید تشخیص دهد چه زمانی بهتر است مستقیماً وارد نبرد شود و چه زمانی از تواناییهای کو کمک بگیرد. این ساختار در منابع رسمی پلیاستیشن نیز بهعنوان ترکیبی از اکشن همزمان و فرماندهی شبیه بازیهای نقشآفرینی معرفی شده است؛ یعنی در حالی که کنترل مستقیم اما را در اختیار دارید، میتوانید برای کو نیز دستورهای مشخصی صادر کنید.
باسفایتها- جایی که دنیای بازی عظیمتر میشود:
یکی از بخشهایی که Beast of Reincarnation روی آن حساب ویژهای باز کرده، نبرد با باسها است. موجودات عظیم بازی نهتنها از نظر اندازه با دشمنان معمولی تفاوت دارند، بلکه بخشی از هویت جهان پساآخرالزمانی را نیز شکل میدهند. در طول سفر، اما و کو با موجوداتی مواجه میشوند که بیشتر شبیه بخشی از طبیعت جهشیافته این دنیا هستند تا یک دشمن معمولی. درختان غولپیکر، موجودات آلوده و دشمنان مکانیکی، تنوع قابل توجهی به مواجهات بازی میدهند. نبرد با باسها همچنین فرصتی است تا بازیکن استفاده همزمان از قابلیتهای اما و کو را بهتر درک کند. موفقیت در این مبارزات به شناخت الگوهای حمله، زمانبندی دفاع و انتخاب درست تواناییها وابسته است.
پیشرفت شخصیت و ساخت سبک بازی:
Beast of Reincarnation در کنار مبارزات مستقیم، عناصر نقشآفرینی را نیز وارد ساختار خود میکند. بازیکن میتواند تواناییهای اما را توسعه دهد و با انتخابهای مختلف، سبک مبارزه خود را تغییر دهد. این سیستم اهمیت زیادی دارد، چون قرار نیست همه بازیکنان الزاماً با یک روش واحد بازی کنند. برخی ممکن است مبارزه مستقیم و نزدیک را ترجیح دهند، در حالی که گروهی دیگر به استفاده بیشتر از تواناییهای ویژه و کمک کو علاقه داشته باشند. وجود چنین سیستمی به بازی اجازه میدهد تا در کنار داستان و اتمسفر، یک لایه شخصیسازی نیز در اختیار بازیکن قرار دهد.
رابطه اما و کو؛ قلب احساسی بازی:
اگر بخواهیم از میان تمام عناصر Beast of Reincarnation یک مورد را بهعنوان قلب احساسی بازی انتخاب کنیم، احتمالاً رابطه اما و کو بهترین گزینه است. اما شخصیتی است که از بسیاری از احساسات و خاطرات گذشته خود فاصله گرفته و در جهانی زندگی میکند که او را نیز مانند یک موجود آلوده و خطرناک میبیند. در مقابل، کو موجودی است که برخلاف انتظار، به او وفادار میماند. این رابطه در ظاهر ساده است؛ یک انسان و یک سگ که در جهانی خطرناک کنار یکدیگر سفر میکنند. اما هرچه داستان جلوتر میرود، همین همراهی میتواند معنای عمیقتری پیدا کند. در واقع، کو برای اما فقط یک همراه جنگی نیست. حضور او میتواند بخشی از مسیر شناخت دوباره احساسات و روابط انسانی باشد؛ موضوعی که با مضمون اصلی بازی درباره هویت و معنای انسان بودن ارتباط پیدا میکند.
شاید مهمترین ویژگی Beast of Reincarnation این باشد که Game Freak تلاش کرده تصویری کاملاً متفاوت از خود ارائه کند. این استودیو بیشتر با طراحی رنگارنگ، موجودات فانتزی و فضای نسبتاً دوستانه Pokémon شناخته میشود؛ اما Beast of Reincarnation اثری تاریکتر و جدیتر است. محیطهای ویران، شخصیتهای مرموز، موجودات عظیم و داستانی درباره از دست دادن احساسات، همگی نشان میدهند که Game Freak برای این پروژه مسیر متفاوتی را انتخاب کرده است. البته بازی در زمان عرضه بدون ایراد هم نبوده است. برخی نقدهای اولیه به مشکلاتی در ریتم داستان، دوربین، طراحی بعضی مبارزات و کیفیت فنی اشاره کردهاند. Game Freak نیز پس از انتشار اعلام کرد که بازخورد بازیکنان را بررسی میکند و نخستین بهروزرسانی بازی شامل اصلاحاتی برای ریتم روایت، دوربین، اندازه متن، بالانس برخی باسها و مشکلات مختلف بوده است. در نتیجه، Beast of Reincarnation را شاید بهتر باشد اثری جاهطلبانه دانست که در کنار نقاط قوتش، هنوز جای پیشرفت دارد؛ مخصوصاً برای استودیویی که وارد قلمرویی متفاوت از تجربههای سنتی خود شده است.
آیا Beast of Reincarnation ارزش تجربه دارد؟
Beast of Reincarnation یکی از متفاوتترین پروژههای Game Freak است؛ بازیای که بهجای تکیه بر فرمول آشنای Pokémon، سراغ یک اکشن نقشآفرینی تاریک در ژاپنی پساآخرالزمانی رفته است. داستان اما، رابطه او با کو، دنیایی که طبیعت در آن به شکلی ترسناک رشد کرده و ترکیب شمشیرزنی سامورایی با عناصر علمیتخیلی، مجموعهای از ایدههای جذاب را شکل میدهند. مهمتر از همه، بازی تلاش میکند سؤالهایی درباره هویت، احساسات، ارتباط و معنای انسان بودن مطرح کند. از نظر اتمسفر نیز Beast of Reincarnation یکی از جاهطلبانهترین تجربههای Game Freak محسوب میشود. جهانی که هم زیبا و هم ترسناک است و در هر گوشه آن میتوان نشانهای از تمدنی نابودشده یا طبیعتی تغییرشکلیافته پیدا کرد. البته نباید از مشکلاتی که در زمان عرضه مطرح شدهاند چشمپوشی کرد. واکنشهای اولیه بازیکنان و منتقدان کاملاً یکدست نبوده و Game Freak نیز برای اصلاح برخی مشکلات دست به انتشار بهروزرسانی زده است. با این حال، اگر از طرفداران اکشن RPGهای داستانمحور هستید و ترکیب فضای آخرالزمانی، اسطورههای ژاپنی، مبارزات شمشیرمحور و رابطه میان یک قهرمان و همراه حیوانش برایتان جذاب است، Beast of Reincarnation میتواند تجربهای متفاوت و قابل توجه باشد. در نهایت، شاید بهترین توصیف برای این بازی این باشد: سفر دو موجود تنها در جهانی که تقریباً همهچیز آن از بین رفته، اما هنوز چیزی برای نجات دادن وجود دارد. و همین تضاد، مهمترین دلیل جذابیت Beast of Reincarnation است.
